BITWY MORSKIE W II WOJNIE ŚWIATOWEJ

BITWA KOŁO WYSPY SAVO

W sierpniu 1942 r. amerykanie rozpoczęli operację desantową, mającą na celu zajęcie kilku wysp spośród Wysp Salomona. Siódmego sierpnia wojska amerykańskie wylądowały na wyspie Guadalcanal i zajęły wysepki : Floridę, Savo, Tulagi, Gavutu. Japończycy pragnęli zatrzymać natarcie amerykanów, w drugim dniu operacji intensywniej działało lotnictwo, wprowadzili do walki okręty nawodne.
Z siódmego na ósmego sierpnia wyszedł w morze zespół okrętów japońskich z admirałem Gunichi Mikawy, aby zaatakować i zniszczyć transportowce amerykańskie, znajdujące się w rejonie Tulagi i Guadalcanalu. W skład zespołu wchodziło 5 krążowników ciężkich - CHOKAI, AOBA, KINUGASA, KAKO, FURUTAKA, 2 lekkie krążowniki TENRYU i YUBARI oraz niszczyciel YUNAGI.

Amerykanie dysponowali 6 krążownikami ciężkimi i 2 lekkimi oraz 14 niszczycielami. Między wyspami Savo i Florida pełniły dozór krążowniki QUINCY, VINCENNES i ASTORIA oraz niszczyciele HELM i WILSON. W południowej części cieśniny Savo patrolowały krążowniki AUSTRALIA, CANBERRA i CHICAGO. oraz niszczyciele BAGLEY i PATTERSON. We wschodniej części cieśniny Savo znajdowała się linia dozoru lekkich krążowników SAN JUAN i BUCHANAN. W kierunku północno-zachodnim od wyspy Savo pełniły daleki dozór radiolokacyjne niszczyciele BLUE i R. TALBOT. Linie dozorów były tak zaplanowane, aby zapewnić bezpieczeństwo 12 transportowcom stojącym w dwóch miejscach: przy wyspach Tulagi i Gavutu oraz koło przylądka Lunga. Do bezpośredniej obrony transportowców wyznaczono 8 niszczycieli, z których 4 znajdowały się w rejonie Guadalcanalu, a pozostałe w rejonie Tulagi.

Dnia 8 sierpnia zespół japoński został wykryty przez amerykański samolot rozpoznawczy. Meldunek jego potwierdzili australijscy obserwatorzy, którzy przebywali na wyspach, wykonując zadania rozpoznawcze. Cenna informacja o przeciwniku została przekazana do sztabu znajdującego się na lądzie, skąd dotarła do okrętów amerykańskich dopiero wieczorem. Dowódca zespołu desantowego zignorował meldunek rozpoznawczy, nie przywiązując do niego większego znaczenia. Co więcej, nie uważał nawet za stosowne powiadomić okrętów dozoru o możliwości spotkania jednostek przeciwnika. Wskutek tego wieczorem 8 sierpnia, a więc w chwili gdy japońskie okręty podchodziły do jednostek amerykańskich, dowódcy tych okrętów nie zdawali sobie sprawy z grożącego im niebezpieczeństwa.
9 sierpnia około godz. 01.00 okręty japońskie niepostrzeżenie, w bardzo małej odległości minęły amerykańskie niszczyciele dozoru radiolokacyjnego i zbliżyły się do krążowników pełniących dozór na południe od wyspy Savo.

Z odległości 27 kabli Japończycy wystrzelili torpedy, trafiając 2 ciężie krążowniki: "Canberra" i Chicago". Oba okręty zostały ciężko uszkodzone. Na australijskim krążowniku "Canberra" uszkodzenia były tak duże, że okręt o godz. 08.00 zatonął. Zaskoczone amerykańskie okręty z opóźnieniem otworzyły ogień artyleryjski. Japończycy bezpośrednio po ataku torpedowym otworzyli ogień artyleryjski. Dowódcy amerykańscy w zamieszaniu zapomnieli o powiadomieniu pozostałych grup dozoru i transportowców o starciu z nieprzyjacielem.

Zespół japoński podzielił się na dwie grupy. Obie grupy jednocześnie wystrzeliły torpedy, ale ani jedna nie osiągnęły celu. Japończycy zaświecili reflektory i rozpoczęli atak artyleryjski. Amerykanie stracili orientację. Sądzili, że zespół ich został zaatakowany przez niszczyciele lub kutry torpedowe i otworzyli ogień z dział małego kalibru i karabinów maszynowych. Siła ognia była za mała. Odległość miedzy japońskimi a amerykańskimi okrętami dochodziła do 11 kabli. Japończycy zaatakowali śmiało i z dużym impetem. Amerykanie zorientowali się dopiero po wybuchach pocisków dużych kalibrów. Otwarli wówczas ogień artyleryjski głównego kalibru. Było już za późno. Krążowniki "Quincy" i "Vincennes" jużz po pierwszzych salwach zostały uszkodzone i starały się wyjść z ognia przeciwnika. Uszkodzenia były tak duże, że "Quincy" zatonął o godz. 02.36, "Vincennes" o godz. 02.50, a "Astoria" o świcie.

Japońskie krążowniki nie uniknęły uszkodzeń. Na krążowniku "Chokai" pociski zniszczyły pierwszą wieżę artyleryjską i pomost nawigacyjny. Na krążowniku "Aoba" zniszczono aparaty torpedowe.

Walka artyleryjska zakończyła się o godz. 02.06. Japończycy, mając dwa uszkodzone krążowniki i obawiając się, że z nastaniem świtu przybędzie lotnictwo amerykańskie, wycofali się z walki. Podczas odejścia uszkodzili jeszcze niszczyciel amerykański "R. Talbot". Amerykanie stracili 4 krążowniki, a 1 krążownik i 1 niszczyciel został uszkodzony. 10 sierpnia , podczas wchodzenia do portu Kavieng amerykański okręt podwodny zatopił krążownik "Kako"

"AOBA" - jap. KRC wyb. 1927, 9000 t, 6x203, 4x120, art. plot., 12 w.t. 533, 33 w., z. 604
"CHOKAI" - jap. KRC wyb. 1920, 13 400 t, 10x203, 8x127, 16 w.t. 533, 34 w., z. 773
"KAKO" - jap. KRC wyb. 1925, 8800 t, 6x203, 4x120, art.plot., 8 w.t. 533, 33 w., z. 604
"YUBARI" - jap. KRL wyb. 1923, 3 500 t, 6x140, art.plot., 4 w.t. 533, 33 w., z. 440
"ASTORIA" - am. KRC wyb. 1933, 9 950 t, 9x203, 24x40 i 20, 8 w.t. 533, 33 w., z. 700
"VINCENNES" - am. KRC wyb. 1936, 9 400 t, 9x203, 8x127, 24x40, 19x20, 33 w., z. 1200
"QUINCY" - am. KRC wyb. 1935, 9 375 t, 9x203, 8x127, 24x40, 19x20, 33 w., z. 1200
"CANBERRA" - a. KRC wyb. 1927, 9 850 t, 8x203, 8x120, 12x40 i 20, 31 w., z. 679
"R. TALBOT" - am. N wyb. 1938, 1500 t, 4x127, 4x40, 8x20, 8 w.t. 533, 36 w., z. 200
"MONSSEN" - am. N wyb. 1940, 1630 t, 4x127, 4x40, 4x20, 5 w.t. 533, 37 w., z. 210

[ Strona główna ] [ W górę ] [ Bismarck ] [ Esperance ] [ Jawa ] [ Morze Koralowe ] [ Kuantan ] [ La Plata ] [ Matapan ] [ Midway ] [ Wyspy Salomona ] [ Savo ] [ Pomoc ]

© Julian GOLEC 1997 - 2008 Wszystkie prawa zastrzeżone.